Nota od autora: Niniejszy tekst wyraża osobisty pogląd autora, oparty na wieloletnim doświadczeniu zawodowym. Rozważania mają charakter ogólny i publicystyczny, mający na celu zwrócenie uwagi na kondycję rynku szacowania nieruchomości w Polsce. Nie odnoszą się do żadnej konkretnej firmy szkoleniowej.
Zawód rzeczoznawcy majątkowego z założenia pełni funkcję zaufania publicznego, a jego fundamentem powinna być absolutna niezależność i rzetelność. Należy z całą mocą uwypuklić fakt, że owa niezależność to najistotniejsza część wykonywania tej profesji. Bez niej rzeczoznawstwo traci w zasadzie jakikolwiek sens - pozbawiony obiektywizmu ekspert mógłby przecież sporządzić każdą opinię na zlecenie, dopasowując wynik dokładnie do tego, co pasuje zleceniodawcy. Wyniki pracy rzeczoznawców stanowią nierzadko podstawę wielomilionowych transakcji, zabezpieczeń kredytowych czy kluczowych dowodów sądowych. Niestety, w wyniku postępującej deregulacji oraz polityki otwartego dostępu do zawodu, rynek wycen nieruchomości w Polsce znalazł się na skraju strukturalnego kryzysu.
Niniejszy tekst wyraża osobisty pogląd autora, oparty na wieloletnim doświadczeniu zawodowym w szacowaniu nieruchomości. Rozważania mają charakter ogólny i nie odnoszą się do żadnego konkretnego podmiotu działającego na rynku PropTech, żadnej konkretnej kancelarii notarialnej ani żadnego konkretnego urzędu.
Rozwój technologii na rynku nieruchomości (tzw. PropTech) przyniósł wiele udogodnień, ale otworzył też drzwi do zjawiska automatyzacji. Obserwujemy dziś wysyp firm technologicznych oferujących zautomatyzowane szacowanie nieruchomości jako alternatywę dla operatu szacunkowego sporządzanego przez rzeczoznawcę majątkowego. Modele te, znane jako Automated Valuation Models (AVM), mogą opierać się między innymi na zasysaniu ogólnodostępnych danych z Rejestru Cen Nieruchomości (RCN). Dla przeciętnego uczestnika rynku różnica między wyceną automatyczną a operatem szacunkowym, określającym wartość rynkową, może być niedostrzegalna.
Wojna w Iranie a ceny nieruchomości w Łodzi
Przez długi czas nieruchomości, mieszkania, domy dla większości z nas stanowiły rodzaj dobra podstawowego, którego zadaniem była realizacja fundamentalnych potrzeb człowieka, takich jak bezpieczeństwo, ogrzanie, miejsce do wychowywania potomstwa czy schronienie. Nawet w historii XX wieku w Polsce, czy Łodzi nieruchomości zazwyczaj stanowiły przedmiot dobra podstawowego. Od pewnego czasu jednak wszystko się zmieniło.
W związku z przeniesieniem większości produkcji dóbr konsumpcyjnych do Chin i stworzeniem modelu gospodarki operującego jedynie na marży z pośrednictwa pomiędzy produkcją na Wschodzie a sprzedażą na Zachodzie, system ten wygenerował dość sporą rzeszę bezrobotnych z klasy średniej i niższej. W tym celu niezbędne stało się zagospodarowanie tych zasobów ludzkich. Na pewnym etapie rozwoju uznano, że najlepszym sposobem na wykorzystanie taniej siły roboczej będzie stworzenie wewnętrznego rynku nieruchomości.
1. Strach.
Pierwsze informacje o pandemii były niezwykle niepokojące, również dla rzeczoznawców majątkowych. Do rozpędzonej gospodarki wpłynęły wieści o wirusie i lock-downie. Pojawiły się rzeczywiste obawy masowych zwolnień pracowników. Cześć przedsiębiorców w Łodzi prowadzących swój biznes, bez poduszki finansowej, a także w branży najbardziej narażonej na negatywne konsekwencje lock-downu, musiała w trybie ekspresowym zamykać swoje przedsiębiorstwa i zwalniać swoich pracowników. Część z nas otrzymywała różne, zupełnie nie potwierdzone SMSy o zamykaniu miast, wkraczaniu wojska itp. W sklepach w Łodzi brakowało papieru toaletowego i innych środków czystości. Gospodarka jednak wytrzymała tę próbę, gdyż wirus nie okazał się tak śmiertelny jak się tego wstępnie obawiano (zapewne element paniki dodawały informacje z Włoch, kraju który początek pandemii rozpoczął od sporej liczby zgonów, która mogła być powiązana ze złym sposobem leczenia). W marcu 2020 roku, społeczeństwo na parę tygodni zniknęło w domach, życie w miastach praktycznie zamarło.